فرآيندعكاسي ديجيتال عبارتست از ثبت اثر نور بوسيله دوربين عكاسي تا تصوير مورد نظرحاصل شود. حال اين عكس بايد به گونه اي در دوربين نگهداري شود تا بتوان در آينده از آن استفاده كرد. اين عمل بوسيله سنسورهاي تصويري دوربين، كامپيوتر پروسس تصوير و رم انجام مي گيرد.

در دوربين هاي آنالوگ قديمي يك فيلم شيميايي وجود داشت كه در هنگام عكاسي نسبت به انرژي نور واكنش نشان مي داد. تا تصوير نهايي را باظاهر كردن فيلم بدست آورد. ولي در دوربين هاي ديجيتال امروزي اينگونه نيست.

در دوربين هاي ديجيتال نورها بر روي يك تكه فيلم جمع آوري نمي شوند، بلكه آنچه از لنز مي گذرد به سنسورهاي حساس به نور برخورد مي كند اين سنسورها  انرژي نور را به انرژي الكتريكي تبديل مي كنند.

سنسور تصوير

 سنسور تصوير در حقيقت يك چيپ الكترونيكي است كه بر روي يك برد در داخل دوربين نصب شده است. سطح اين چيپ از ميليونها چشم كوچك پوشانده شده است، هر كدام از آنها مقدار معيني نور را ثبت مي كنند. و يك پيكسل را مي سازند. به كمك علم نوين الكترونيك اطلاعات مربوط به اين ميليونها نقطه به يك تصوير ديجيتال تبديل مي شود.

اطلاعات حاصل از هر باز و بست لنز در پروسسور تصوير پردازش مي شوند. اين همان جايي است كه تصاوير به فايلهاي ديجيتال تبديل مي شوند. و در نهايت اين فايلها در حافظه دوربين ذخيره مي شوند.

اكنون تصاوير شما ديجيتال هستند يعني مي توانيد آنها را بارها و بارها كپي كنيد از جايي به جاي ديگر و از حافظه به كامپيوتر انتقال دهيد بدون اينكه كيفيت خود را از دست بدهد.

شكل 12 داخل يك دوربين نيكون cool pin را نشان مي دهد، كه سنسور كوچك تصوير بر روي برد نصب شده است و لنز در مقابل آن قرار دارد.

براي ذخيره فايلها از كارت حافظه استفاده مي شود امروزه كارتهاي xD به بازار آمده اند كه كوچكترين كارتها هستند و انرژي باتري را كمتر هدر مي دهند وبراي دوربين هاي كوچك بسيار مناسب هستند. بيرون كشيدن و جازدن اين كارتها كمي ازكارتهاي قديمي مشكلتر است. بنابراين انتقال فايل با كابل USB به مراتب ساده تر است.